سیاهه

یکشنبه / 3 آبان / ساعت 5/ انجمن نویسندگان کودک و نوجوان

ashada — Thu, 22 Oct 2009 22:33:16 GMT

جلسه آینده آینه به بررسی آخرین مجموعه اشعار آقای عبداللهی

" بادها شناسنامه ی مرا بردند " خواهد پرداخت. این کتاب به تازگی توسط

نشر شاملو ( مشهد) چاپ شده است.

در ادامه جلسه به شعر خوانی و داستان خوانی همراهان آینه خواهد گذاشت.

و اینک دو قطعه از تاًملات یک حیوان باز ( طنز واره ها) :

سگ مامانی

چه قشنگ می خرامی و

شوخ و شنگ دم می شورانی

از وقتی سم ات را عمل کرده و

میخچه اش را برداشته اند

ای سگ مامانی !

چه ناز گاز می زنی و هاپولی می کنی

کباب " نایب" را

با دندان های تازه جرم گیری شده ات

ای پیشی گل باقلایی !

در جیغ رنگارنگ جنین های مرده

در جوی خیابان ها و پشت تریبون های رسمی و

البته غیر رسمی.

* * * *

دلنگرانی های یک ببر بیمار

بیمارستان حیوانات بزرگ و کوچک را

بهتر است

به منتهی الیه جنگل ببرید

ای دامپزشکان عالیقدر !

ببرهای بیمار ،

نشانی خیابان دامپزشکی را

گم کرده اند و همراه شما هم

که همیشه ی خدا

در دسترس نیست!

گزارش جلسه مهر ماه آینه

ashada — Thu, 22 Oct 2009 22:31:54 GMT

جلسه مهر ماه آینه به مروری بر نمایشگاه عکس آقای اسعدی که در خانه هنرمندان برگزار شده بود، گذشت. آقای اسعدی لطف کرده بودند و همهی عکس ها را کپی گرفته بودند، برای دوستانی که موفق به دیدن عکس های ایشان در نمایشگاه نشده بودند.

دوستان بعد از دیدن عکسها نظرات خود را درباره عکس ها و حس و حال عکس ها و گاه نامهایی که آقای اسعدی برای بعضی آثارشان انتخاب کرده بودند، صحبت کردند. رویا با کنجکاوی نام عکس ها را پیدا می کرد و بهاره فکر می کرد باید هر عکس شناسنامه ی خاص خودش داشته باشد و بعضی از دوستان حتی ترجیح می دادند که عکس ها نام هم نداشته باشند. و من ذهنم در گیر این بود که این عکس ها تا چه اندازه عکس لحظه است و تا چه حد چیدمان در کار بوده است و یادم می آمد نقل قولی از سالهای خیلی دور که می گفت هنگام دیدن فیلم منظره متحرک است و ذهن ساکن اما هنگام دیدن عکس، منظره ثابت است و ذهن حرکت می کند و خاطره آن لحظه را مرور می کند.

آقای اسعدی هم مثل همیشه کلی از دوستان و قبول زحمتشان تشکر کردند و بعد مختصری درباره حال و هوای سفرهای متعددش و گاه ماجرا یا داستانی که پشت عکسی خوابیده بود، برای دوستان حاضر در جلسه توضیح دادند. البته ذهن داستان سرای ایشان را نمی شد به راحتی از عکس ها جدا کرد. به گمانم اگر بدقولی نکنیم تعدادی از عکس های ایشان را به زودی در وبلاگ خواهیم گذاشت.

جلسه مهر با جلسههای گذشته تفاوت زیادی داشت. چون دقایقی از جلسه به بحث پیشگیری و عوارض بیماری دیابت گذاشت و عجیب بود که بحث برای همه ی دوستان جالب بود و آقای مومنی اطلاعات جامع و کاملی در این باره به دوستان دادند.

آقای بهاری هم مثل دفعه های قبل دست پر آمده بود و کمی درباره فریدا نقاش مکزیکی تبار و مجله هنرمند صحبت کردند. آقای نجاریان هم مثل همیشه بیشتر شنونده بودند. یک نفر را از قلم انداخته ام و حافظه ام کند و کودن شده . هر جه اصرار به یاد آوردی می کنم بیشتر ذهنم فلج می شود.

در ادامه، آقای عبداللهی که به تازگی از سفری دور و دراز آمده بودند ، به خواندن تعدادی از اشعار " مجموعه شعر " بادها شناسنامهی مرا بردند" پرداختند. این مجموعه به تازگی توسط نشر شاملو چاپ شده است و در جلسه آینده ، آینه به مرور این مجموعه شعر خواهد پرداخت.

در جلسه مهر ماه آینه، آقای حجوانی و عبداللهی که مدتها بود حضورشان را از آینه دریغ

کرده بودند در جلسه حاضر بودند. اگر بخواهم حضور و غیاب کنم شاید درست تر باشد،

گفته شود دوستان زیادی غایب بودند . دوستانی که انگار زیادی گرفتار هستند یا شاید

یادشان رفته که آینه دلش کوچک است و مدتهاست که دلتنگ دیدنشان است.

گزارش جلسه ماه شهریور

ashada — Mon, 05 Oct 2009 23:24:45 GMT

در ابتدای جلسه آقای بهاری مجموعه شعر " شب چیست از میان شبها" سرودهی " ونوس

خوری غاثا" را معرفی کردند و در ادامه توضیح دادند که اشعار این شاعر فرانسوی لبنانی تبار را مثل اشعار" تد هیوز" باید در هوشیاری کامل خواند و گاه دوباره خواند. درباره فضاسازی خوب و گاه ترسناک مجموعه بحث کردند و گفتند از ویژگی اشعار غاثا پراکندگی در سطرها و سیال بودن است .

نمونه ای از اشعار این مجموعه:

مردها

سر میز نشسته اند

در برابر دیسی از گوشت خام

و از اشباح سخن می گویند

کودک اما

در پشت سر قهقهه سر داده است

* * *

چوپان بودن خویشاوندی خونی با گرگ را می طلبد

رابطه با جوانه جو یا یونجه

پنیر را با چوبدستی مبادله می کنند

. . .

از گیاهان دانا نادانی می آموزند

از سگ شمارش

و از آتش

سر و صدا نکردن در حضور میهمانان

در ادامه جلسه، آقای نجاریان، خانم بیژنی، آقای آستانه اشعاری خواندند و آقای مرادی تازه ترین داستان شان را برای گروه خواندند.

حاضرین در جلسه:

آقایان: گودرزی ، بهاری، اسعدی، نجاریان، آستانه، پیرزاده، مرادی

خانم ها: بیژنی ، خطیری، زندی، رضوی، جعفری

گروه آینه به جز شعر خوانی و داستان خوانی، بهانهی دیگری هم برای با هم بودن داشت. تسلی دادن به آقای نجاریان که به تازگی پدرشان را از دست داده بودند.

امیدوارم اینهمه تاخیر را بر ما ببخشایید!

جلسه مهرماه گروه آینه

ashada — Fri, 02 Oct 2009 17:03:20 GMT

یکشنبه ، 12 مهر ، ساعت 5

مکان جلسه : کافی شاپ انجمن نویسندگان کودک و نوجوان

دستور جلسه : مروری بر عکس های آقای اسعدی در نمایشگاه عکس خانه هنرمندان

در ادامه : به سنت همیشگی داستان خوانی و شعر خوانی اعضای آینه

و مثل همیشه : منتظر دیدار همه ی دوستان هستیم و خواهیم بود.

نمایشگاه عکس اکبر اسعدی / نگارخانه نامی/ خانه هنرمندان

ashada — Wed, 02 Sep 2009 20:23:18 GMT

افتتاحیه : شنبه / ۱۴ شهریور / ساعت ۱۷

زمان نمایشگاه : ۱۵ تا ۱۸ شهریور / ساعت ۱۴ تا ۲۰

ناگفته پیداست روز افتتاحیه مشتاق زیارت همه ی دوستان هستیم.

جلسهی شهریور ماه آینه

ashada — Fri, 21 Aug 2009 18:58:32 GMT

یکشنبه / اول شهریور / ساعت 5

در کافی شاپ انجمن نویسندگان کودک و نوجوان ،

منتظر شنیدن تازهترین سرودهها و داستانهایتان هستیم.

جلسه آینه در کافی شاپ انجمن نویسندگان کودک و نوجوان

ashada — Sun, 09 Aug 2009 10:55:49 GMT

دومین جلسه آینه در سال 88 است. به نیمه تابستان نزدیک میشویم. هوای گرم مرداد، اتفاقهای داغ این روزها، احساس تنهایی و تنها بودن این لحظهها به قول علیرضاآستانه، دلتنگی برای دیدن دوستان به قول ارژنگ نجاریان، اثبات وجود برای اینکه آینه هست و هنوز نفس میکشد به قول رویابیژنی ، فرصتی برای از هم گفتن و از هم شنیدن میشود. علت هر چه که باشد، بعد از دو ماه دور هم جمع میشویم تا آینه سومین سال بودنش را اعلام کند؛ با همهی افت و خیزهایش، آدمهای گذری و ماندگارش، لحظههای تلخ و شیرین و همهی ماجراهایی که پشت سر گذاشته. باز دور هم جمع میشویم و این با هم بودن حسابی دلچسب و گواراست. باز تنهاییمان قسمت میشود و برای لحظاتی یادمان میرود خستگی کار و روزمرگیها را.

حضور مهربان رسول یونان، شیطنتهای بابک بهاری، کلافگی آیت دولتشاه، خندههای منصور مؤمنی، حرص خوردنهای بهاره خطیری برای هماهنگی و جمع کردن اهالی آینه دور هم. همه و همه در بی حوصلگی این روزها شیرین و دوست داشتنی است.

دستور جلسه نداریم. بابک بهاری زحمت مدیریت را میپذیرد. اکثر دوستان دست خالی آمدهاند و برای نقل مطلبی به حافظه رجوع میکنند. دوستانی تازهترین سرودههایشان را می خوانند؛ رسول یونان، شکرخدا گودرزی، عاطفه احلام، ارژنگ نجاریان، أئلیاد موسوی و هما موسوی. کسی داستان نمیخواند. انگار چارهای جز آشتی با شعر نیست.

در ادامه جلسه، رسول یونان اشعار ترکی دوست همراهش را ترجمه میکند. بابک بهاری از نمایشگاه جدید موزه هنرهای معاصر میگوید. منصور مؤمنی مجموعه شعر مربعها کتاب تازه عبدالرضا فریدزاده ، انتشارات سیفا (خرم آباد) را معرفی میکند. شکر خدا گودرزی از تازه ترین اخبار تئاتر، برنامههای فرهنگسرای بهمن، بنیاد اکبر رادی و مراسم 31 مرداد در فرهنگسرای بهمن می گوید. و من سعی میکنم به جبران دست خالی آمدن، به جای یه لنگه پا ایستادن گوشه اتاق، گزارش جلسه را بنویسم.

فردا تولد رویاست اما انگاری خود رویا هم دل ودماغ تولد را ندارد. دوستان کمی شوخی می-کنند تا حال و هوایش عوض شود. نمیدانم از کجای بحث، بحث انواع گویشها ، تفاوت لهجه و گویش و ادبیات بومی پیش می آید. علیرضا آستانه اشعاری به زبان لکی و گویش لری برای جمع می خواند. اقای صابر اشعاری به زبان مازنی و منصور مؤمنی چند لیکو از مردم بلوچ میخواند. همه وارد بحث میشوند. تنها بهاره تحریم است و حق صحبت ندارد.

جلسه بدون دستور جلسه و برنامه از پیش تعیین شده، بسیار خوب پیش میرود. و جلسه شعرخوانی بعد از پایان جلسه هم ادامه دارد . بابک بهاری برای ما یعنی بهاره،ارژنگ و من توی ماشین اشعار تازهاش را که حال و هوای این روزها را دارد،می خواند.

دیگر حاضرین جلسه که بیشتر سکوت فرمودند: فیروزه مظفری، آقای ملک محمدی و آتنا.

ساعت هفت و نیم که میشود. وقت رفتن و خداحافظی با هم تا ماه دیگر فرا میرسد . برنامه خداحافظی را مفصل برگزار میکنیم تا اولین یکشنبه شهریور ماه ، ساعت5 . مکان جلسه بعد اعلام خواهد شد. چون در اسباب کشی به سر میبریم.

و سخن آخر: جالی خالی بعضی همراهان آینه احساس می شود: آقای آقازاده، خانم باباخانی، آقای قزللو، آقای اسعدی، آقای عبداللهی، آقای جانوند، آقای معتقدی، آقای امرایی، آقای عزیزی، خانم خمسه، خانم زندی، آقای حجوانی،آقای اکرمی، آساره ،صدرا، آرش، افشین، زادمهر، و تعدادی از دوستان دیگر که مدتهاست سهم بودنشان را از آینه دریغ کرده اند. و ناگفته پیداست، آینه اعتبارش به تک تک افردش است. اگر کسی از قلم اافتاده، بر ذهن آشفتهام ببخشایید.

یکشنبه / 11 مرداد / ساعت 5

ashada — Fri, 31 Jul 2009 14:16:55 GMT

مکان جلسه آینه/:

کافی شاپ انجمن نویسندگان کتاب کودک و نوجوان :

خیابان سمیه / بین مفتح و فرصت / نبش آژانس کومه/ بن بست پروانه/

پلاک ۲ جدید یا ۴۶قدیم /طبقه ی دوم

ashada — Mon, 20 Jul 2009 12:49:18 GMT

عید سعید مبعث رسول اکرم حضرت محمد (ص)

مبارک باد.*

*دنیای رایانه

مهدی آذریزدی درگذشت

ashada — Mon, 20 Jul 2009 12:06:06 GMT

مهدی آذریزدی نویسنده پیشکسوت ادبیات کودک و نوجوان و خالق مجموعه کتابهای "قصه‌های خوب برای بچه‌های خوب صبح روز پنج‌شنبه 18 تیر ماه درگذشت.
پيکر خادم القرآن، خالق داستان هاي خوب براي بچه هاي خوب روز شنبه، 20 تيرماه ساعت 8 و 45 دقيقه از مقابل خبرگزاري قرآني ايران(ايکنا) به سمت قطعه هنرمندان بهشت زهرا (س) تشييع شد.
آذريزدي که چندي پيش از يزد به کرج آمده بود و با فرزندخوانده خود زندگي مي کرد، پس از جراحي پا، به علت عفونت ريه و کهولت سن در بيمارستان بستري بود. پيش از اين نيز آذريزدي دهم تيرماه به منظور ايجاد مجرايي از ناحيه‌ي گلو براي تنفس بهتر و کار گذاشتن دستگاه مخصوص براي تنفس، تحت عمل جراحي قرار گرفته بود. اين نويسنده توانا صبح پنج‌شنبه، 18 تيرماه در سن 87سالگي در بيمارستان آتيه‌ تهران درگذشت.
مهدي آذريزدي در سال 1301 درخرمشاه از توابع استان يزد بدنيا آمد. بيش از 20 عنوان کتابي كه مهدي آذر يزدي براي كودكان، طي نيم قرن اخير نوشته، با استقبال گسترده مخاطبان كتاب‌هاي كودك ونوجوان در ايران روبرو شده است؛ به نحوي كه كتاب‌هاي او را از جمله پر تيراژترين كتاب‌هاي تاريخ ادبيات كودك ايران مي‌دانند. آثاري از جمله «قصه‌هاي خوب براي بچه‌هاي خوب»، «قصه‌هاي تازه از کتاب‌هاي کهن»، «گربه‌ي ناقلا»، «گربه‌ي تنبل»، «مثنوي» (براي بچه‌ها)، «مجموعه‌ي قصه‌هاي ساده» و تصحيح «مثنوي» مولوي (براي بزرگسالان) از اين نويسنده به يادگار مانده‌اند.
در اين ميان كانون پرورش فكري كودكان و نوجوانان در سال 1380 به قلم «اسدالله شكرانه»، كتابي از زندگي و خاطرات اين پير ادبيات كودك با عنوان «از حوالي ديروز» منتشر كرد كه تنها كتاب موجود درباره زندگي و آثار آذر يزدي است.
نويسنده اين كتاب، راز ماندگاري آثار آذر يزدي را ايراني انديشي و خوب انديشي دانست و گفت: او نويسنده‌اي متعهد و امين بود و نوشته‌هايش مورد اعتماد خانواده‌ها و كودكان قرار مي‌گرفت و ايراني بودن در آثارش موج مي زد. آذر يزدي در زماني كار را شروع كرد و قصه‌هايي را از منابع ادب فارسي انتخاب و به شيوه نوين بازنويسي كرد كه كمتر كسي به اين عرصه توجهي نشان داده بود.
شكرانه ادامه داد: هنرمنداني در طول تاريخ ماندگار شده‌اند كه هنر خود را با سختي و سخت كوشي‌هاي فردي به دست آورده‌اند و به نظر من آذر يزدي از چهره هاي ماندگار اين سرزمين است.
انجمن نویسندگان کودک و نوجوان به مناسبت درگذشت مهدی آذریزدی بیانیه‌ای ارائه و در آن از وی به عنوان نویسنده‌ای که "موی خود را سپید کرد تا ادبیات کودک ایران سپید روی باشد" یاد کرد. در ادامه این بیانیه چنین آمده است: او به عنوان یکی از پیشگامان راهگشای ادبیات کودک ایران با سخت کوشی و اندوخته فردی و تجربه ، کار بازنویسی و راه بازآفرینی از متون ادبی کهن را با نثری روان و خوش خوان برای نویسندگان نسل بعدی گشود و موی در این راه سپید کرد تا ادبیات کودک ایران سپید روی و سر بلند باشد.
شهرام اقبال زاده نویسنده و پژوهشگر ادبیات کودک و نوجوان نقش مهدی آذر یزدی را در ایران بیش و پیش از همه به نقش هانس کریستین اندرسن برای اروپاییان شبیه دانست و گفت: همانطور که اندرسن با بازنویسی و در واقع بازآفرینی متون کهن، آنها را برای بچه‌ها خواندنی و شنیدنی می‌کرد و در واقع افسانه‌های نو می‌آفرید آذریزدی هم با استفاده از متون کهن اعم از دینی و ادبی همان نقشی را ایفا کرد که اندرسن . وی (متون کهن) را به مسیری هدایت کرد تا با زبانی ساده و روان و خوشخوان مجدداً برای کودکان خوانده شوند.
اقبال زاده با اشاره به زندگی دشوار زنده‌یاد آذریزدی در دوران کودکی اضافه کرد: او زندگی‌اش را وقف ادبیات کودک کرد و با ساده‌سازی و ساده‌ زیستی و فداکاری و فرهنگ سازی و جریان‌سازی در ایجاد نهادی برای ادبیات کودک نقش محوری ایفا کرد و به خاطر قشری گری و تحجر موجود در فضای خانوادگی‌ خودش و به دلیل کودکی سرکوب شده‌اش و اینکه او حتی نتوانست تحصیل کند، در بزرگسالی در حوزه ادبیات کودک به صورتی آگاهانه کاری کرد که کمتر نویسنده‌ای می‌توانست و می‌تواند بکند.
اسد الله شکرانه نیز گفت: كه عشق آذر يزدي به خواندن و محروميت از آن به دليل مخالفت والدينش، باعث شد تا او در آغاز چهارمين دهه از زندگي خويش و با به دست آوردن فرصتي مناسب، اين محروميت را با نوشتن براي بچه‌ها جبران كند تا نسل‌هاي بعد از او كتاب‌هاي خوبي براي خواندن داشته باشند.
نکته غم انگیز اینجاست که آذریزدی این اواخر ارتباطش را با بسیاری جاها قطع کرده بود. شهرام اقبال زاده با اشاره به ویژگی‌های شخصیتی آذریزدی گفت: آذر یزدی کسی بود که هرگز به دنبال قدرت و ثروت و دغل و دروغ نرفت و در واقع یکی از ویژگی‌های مهم‌اش صداقت و صراحت بیانش بود که چند ماه پیش در یکی از آخرین نامه‌هایش به انجمن ـ هنگامی که ما می‌خواستیم مراسم بزرگداشتی برایش برپا کنیم ـ تاکید کرده بود که "دیگر هیچ مراسم بزرگداشتی دل من را خوش نمی‌کند و می‌خواهم در عسرت و تنهایی زندگی‌ام را ادامه دهم".
این پژوهشگر ادبیات کودک تاکید کرد: این رویکرد آذریزدی به خاطر این بود که او می‌خواست از هر نوع دروغ و تملق و چاپلوسی به دور باشد و البته این عزلت با بی‌توجهی به جامعه و مخصوصاً کودکان همراه نبود.

سوالی که مطرح می شود این است که آیا آذریزدی جزو شایسته‌ها نبود و نیست؟
اقبال زاده در ادامه به نامه‌ای گلایه آمیز که مهدی آذریزدی حدود هشت ماه پیش در انتقاد از عدم صدور مجوز انتشار یکی از پژوهش‌هایش درباره مولانا نوشته بود، اشاره کرد و گفت: او سال‌ها دست به کار نوشتن کتابی پژوهشی درباره مولانا بود اما سال گذشته در سال مولانا اجازه چاپ این اثر داده نشد. البته مسلماً بزرگانی خواهند گفت که "آذریزدی نویسنده‌ای مسلمان بود و از معنویات می‌نوشت" اما واقعاً چرا در زمان حیات او اجازه چاپ این اثر داده نشد. همین برخوردها موجب شد که آذریزدی با دلی آذرده و رنج و اندوهی ناگفتنی و البته به دور از ریب و ریا از میان ما رفت.
دبیر انجمن نویسندگان کودک و نوجوان در ادامه از برگزاری مراسمی در نکوداشت استاد آذریزدی خبر داد و گفت: همانطور که گفتم ما چندی پیش می‌خواستیم مراسم بزرگداشتی در زمان حیات وی برپا کنیم که به دلیل دلتنگی‌های وی و در واقع مخالفتش، این مراسم برگزار نشد و حتماً آن را در آینده نزدیک برپا می‌کنیم. فردا در جلسه هیئت مدیره انجمن برگزاری این مراسم مطرح می‌شود و اگر توان و امکان مالی داشته باشیم علاوه بر این مراسم یادنامه‌ آذریزدی را هم تدوین و منتشر می‌کنیم.
اسد الله شکرانه با اشاره به مجموعه دست نوشته‌هاي منتشر نشده آذر يزدي، به ويژه كوشش‌هاي او براي انتشار واژه نامه اصطلاحات يزدي اظهار اميدواري كرد اين نوشته ها با همت دوستان محقق وي منتشر شود و افزود: آتش وجود دنيايي آذر يزدي خاموش شد، ولي آتش روح آذر يزدي پيوسته روشن خواهد ماند.
روانش شاد.
پانویس: نقل از سایت کانون ادبیات